Morze Południowochińskie.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Morze Południowochińskie, (chiń. Nan Hai, wietn. Biên Đông, indonez., malajskie Laut Tiongkong Selatan, khmerskie Samot Czen, ang. South China Sea) – morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego.

Granice morza wyznaczają południowo-wschodnie wybrzeża Chin, wyspy: Tajwan, Luzon, Palawan, Borneo, Belitung, Bangka, Sumatra, półwyspy: Malajski i Indochiński. Cieśnina Tajwańska łączy go z Morzem Wschodniochińskim, cieśniny: Singapurska i Malakka z Oceanem Indyjskim (Morze Andamańskie); Bangka, Gaspar i Karimata z Morzem Jawajskim, zaś Mindoro, Linapacan i Balabac z Morzem Sulu.

Lokalizacja Morza Południowochińskiego
  • powierzchnia 3,537 mln km²
  • średnia głębokość 1024 m
  • maksymalna głębokość 5560 m (Basen Południowochiński)
  • zasolenie od 31,5 w południowej części do 34,5‰ w północnej.

Największe zatoki: Zat. Tajlandzka i Zat. Tonkijska. Ponad połowę powierzchni dna stanowi szelf – liczne płycizny, rafy koralowe, wyspy i archipelagi, m.in.: Hajnan, Anambas, Spratly, W. Paracelskie. Temperatura wód powierzchniowych 26-31°C w lecie, 20-27°C w zimie. Pływy morskie: 2-3 m, maksymalne u wybrzeży Borneo – 5,5 m i w Zatoce Tonkijskiej – 5,9 m.

Do zlewiska Morza Południowochińskiego należą rzeki: Mekong, Menam (Czau Phraja), Czerwona, Kapuas, Xi Jiang (Rzeka Perłowa) i wiele innych.

Państwa leżące nad Morzem Południowochińskim:

Terytoria sporne:

Zagospodarowanie: rozwinięte rybołówstwo – połowy tuńczyków, śledzi, sardynek; wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego z dna morskiego; szlaki żeglugowe. Główne porty: Victoria (Hongkong), Kanton (Guangzhou), Zhanjiang (Chiny), Manila (Filipiny), Hajfong, Ho Chi Minh (Wietnam), Bangkok (Tajlandia), Singapur.

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.